ไม่รู้ว่าเป็นอะไรไปตอนนี้ ผมกลับค่อยๆรู้สึกลึกๆว่า มีอีกหลายคนรอบข้างที่เขาเหงา(หรือทำตัวเหงา)มากกว่าเราอีก ความเหงาของคนข้างๆจะแพร่มาหาเราแบบนั้นได้จริงๆเหรอนะ เพลงเพราะเหงาๆ หนังสือเหงาๆ ภาพยนตร์เหงาๆ และตัวเราเอง แย่จังครับที่เป้นแบบนี้บางครั้งผมชอบเอาเรื่องเหงาๆแบบนี้ ไปยุ่งเกี่ยวกับความคาดหวังเสมอๆ มันอาจไม่เกี่ยวกันแต่ ลึกลงไปผมเองก็นำมันมาเกี่ยวกันอยู่ดี อยู่ดีๆทุกอย่างก็ดูมืดลง เงียบไป และใจก็เริ่มไม่สนใจสิ่งรอบข้าง มันเรียกว่าเหงาหรือป่าวนะอยากรู้จัง มันอาจะเป็นแค่อาการจิตตกของคนที่ว่างจนเกินไปก็ได้ว่ามั้ยครับ
คนนั้นในตอนนี้คือผมล่ะ แล้ว"เหงา"ของพวกคุณเป็นแบบไหนครับ
