ไปกัน...ดอยอ่างขาง

และแล้วในปีที่ผ่านมา ฤดูการเที่ยวเหนือก็หมดไป พร้อมๆกับการที่ผมได้ไปเที่ยวเชียงใหม่อีกครั้ง(?) อะไรจะขนาดนั้น...ในเมื่อปลายเดือนธันวาคมปีที่แล้วเพิ่งไปมาเอง ทำไงได้ครับ ผมรู้สึกว่าการเที่ยวคือการเปิดโลกทัศน์ใหม่ๆนี่นะ อีกอย่างมันก็ไม่เลวร้ายอะไร
ถึงอย่างนั้น มันก็วนเวียนอยู่ตรงที่ผมชอบถ่ายรูปอยู่ดี ผมว่าบางที่การเรากลับมานั่งมองสิ่งที่ผ่านไป รูปภาพบนกระดาษบางๆมันดูจะให้ความสุขกว่าการดูบนจอสี่เหลี่ยมหน้าผมตอนนี้เสียอีก
ไปโน้น! เอาล่ะ ไม่มีอะไรหรอกครับ นอกจากครั้งนี้ผมก็เอารูปมาลงให้อ่านอีก อ้อ!แต่เพื่อนๆของผมก็รอไปก่อนนะ ว่าจะเอารูปที่ไปเที่ยวกันมาลงเหมือนกันน่ะ แต่คราวนี้ดู”ดอยอ่างขาง”ไปก่อนนะ
การเดินทางไปดอยอ่างขาง จะว่าไปมันก็ไม่ยากเท่าไหร่หรอกครับ เพียงแต่รถที่เอาไปเนี่ยะสิ มีปัญหานิดหน่อย เอ่อ...จริงๆแล้วมากเลยล่ะ ก็แค่น้ำในหม้อน้ำมันหายไปบ่อยจัง...

เป็นอะไรเนี่ยะ! งั้นต้องมีบางคนเสียสละแล้วล่ะ พี่ว่ารถมันหนักไปน่ะ (พี่คนขับพูด)
อ้าว!ขนลุกเกรียวเลยกรู...ต้องเดินหรือเนี่ยะ บอกแล้วว่าไม่ต้องมาก็ยังมา อะไรเนี่ยะ(คิดในใจอ่ะนะ)
เดินก็เดินฟ่ะ (น้องอีกคนพูดขึ้นมา)
แกนั่นแหล่ะที่ต้องเดิน กิกิกิ(คิดในใจอีกอ่ะ)
ทุกคนเงียบ รอพิจารณา...
เอาล่ะ เนื่องจากผมเองก็เป็นชายชาตรี ผมเดินเอง( พระเอกสุดๆ) แล้วก็เปิดประตูลงจากรถก้าวช้าๆ อิอิอิ
เย้ๆๆๆ ฮิ้ว ฮิ้ว...เอ่อ...อะไรจะดีใจขนาดนี้ฟ่ะ
ตอนขึ้นเนี่ยะก็ไม่ค่อยเท่าไหร่นะครับ เพราะคนที่นั้นเขาบอกว่าที่น่ากลัวจริงๆเนี่ยะ คือขาลง(ตอนกลับ)ต่างหาก


โชคดีจังที่มีคนดีให้เราติดรถไปด้วยนะเนี่ยะ อิอิ
พอมาถึงดอยอ่างข่าง...น่าจะตรงที่เป็นสถานีเกษตรหลวงอ่างขางนะครับ แต่นั้นก็เย็นจะแย่แล้ว เย็นทั้งเวลาและอากาศน่ะครับ พอเข้าไปที่สถานี่เกษตรก็เริ่มวิ่งรอกถ่ายรูปกันเลยนะครับ มีเวลาอีกประมาณ 1 ชม จะปิดแล้วล่ะ เพราะฉะนั้นเรื่องหาที่พักค่อยว่ากัน ที่นี่มีแปลงปลูกพืชเมืองหนาวมากมายครับ ทั้งท้อ บ๊อวย พลัม พีช สาลี่ สตรอเบอร์รี่ กีวี ลูกไหน(ลูกไหนเป็นลูกไหนก็ไม่รู้เยอะจัด) นอกจากนี้ยังปลูกดอกไม้ทั้งดอกคาร์เนชั่น ดอกกุหลาบ ฯลฯ บางต้นก็หายากมากๆอย่างกีวี ราสเบอร์รี่ (เพราะเหมือนเพิ่งจะนำมาปลูกอีกรอบ) เหลือเพียงต้นไร้ใบ หรือแปลงว่างเปล่าเท่านั้น ส่วนพวกท้อ พลัม พีช นี่เห็นได้มากมายครับ



ขับๆไปก็ไปเจอกับสวนเฉลิมพระเกียรติ 80 ปี ดอกไม้สวยดีครับ เยอะแยะไปหมด แต่ไม่มีเวลาน่ะ เลยได้รูปมานิดๆหน่อยๆ แต่ไปสะดุดนอกสวนนี้มากกว่า เพราะมีดอกซากุระไทยบานสะพรั่ง สวยมากๆเลยครับ เกินบรรยายน่ะ แม้จะมีแค่ 2-3 ต้น แต่ก็ทำให้ต้นไม้ข้างเคียงเฉาไปเลย



มีพืชอยู่ชนิดหนึ่ง น่าแปลกใจมาก เพราะเคยได้ยินชื่อมานาน(อร่อยมาก มันมาก คล้ายถั่วเลย) หาไม่เจอซักที ต้องขับรถวนไปมา 2 รอบแหน่ะ กว่าจะเจอและแล้ว...เอางี้ดีกว่า ใครทายถูกให้รางวัลดีป่าว...

นี่คือต้นของมันครับ ใหญ่มาก มากกว่าที่คิดไว้เยอะเลย จะว่าไปมองจากภายนอกไม่รู้หรอก เลยต้องเข้าไปดูใกล้ๆ ใต้ต้นเศษเปลือกของมันเต็มไปหมดเลย กระรอกแทะแน่ๆเลย

ไม่ใช่มะนาวนะเออ ลองทายดูนะครับ

ไม่เกี่ยวกะรูปนี่นะครับ เนี่ยะลูกท้อจ้า

เมื่อคืนนี้ไปนอนที่สถานีอนามัยมาน่ะ เจ้าหน้าที่ที่นั้นใจดีมากๆเลย อากาศหนาวสุดยอด ประมาณ 5-7 องศาได้มั้ง สรุปว่าด้วยความหน้าด้าน(แบบปานกลางๆ)ของพวกเรากับความใจดี(แบบมากๆ)ของเจ้าหน้าที่ทำให้เราได้อาบน้ำอุ่น เย้ๆๆๆ แต่ผมก็กะไว้แล้วครับว่าถ้าไม่มีน้ำอุ่นก็ขออาบน้ำค้างเอาแล้วกัน เรื่องน้ำแข็งลูบตัวน่ะ อยู่ห่างๆไว้ดีกว่า
เช้าแล้วต้องตื่นแต่ตี 4 เนี่ยะซิครับ ขี้เกียจจังแต่เพื่อรูปพระอาทิตย์ขึ้นซักรูปในทริปนี้เอาไงก็เอา

ดีจังนะครับที่เราได้มีโอกาสดูพระอาทิตย์ขึ้นจากที่ต่างๆที่เราไป แม้มันจะดวงเดียวกันกับทุกเมื่อเชื่อวัน แต่อย่างน้อยๆ มันก็คนล่ะบรรยากาศ คนละสิ่งแวดล้อม และก็คนละอารมณ์น่ะ ดีจังครับ ที่เรายัง”มองเห็น”ความเป็นไปของหนึ่งในตัวกำหนดเวลา...
ไปดูทะเลหมอกกันดีกว่า ถ้าไม่เลี้ยวผิดทาง ผมก็คงไม่ได้รูปนี้มาเป็นแน่



ถามไปถามมาก็พบว่านี่เป็นแปลงปลูกผักของชาวกระเหรี่ยงเขาล่ะ ส่วนเผ่าอะไรนั้น ถ้าใครได้หลงไปฝากถามด้วยนะครับ เพราะจำไม่ได้เหมือนกันอ่ะ

ด้วยความรีบเร่ง เราก็เลยต้องเดินทางต่อไปไร่สตรอเบอร์รี่ ไร่ที่ผมว่าสวยดี ชอบจังครับ

แดงป่ะ น่ากินเชียว

เมื่อมาถึง(ข้ามเขามา 1 ลูก) โอ้เจ้าแม่!ช่วยลูกด้วย ก็หายเหนื่อยเลยครับ สตรอเบอร์รี่น่ากินมากๆ เห็นเขาบอกว่ากินได้เลย ไม่ใช้ยาฆ่าแมลง(แต่มันฆ่าเราแทน อิอิ) แดดร้อนมากแต่รับรองว่าสุดยอดจริงๆครับ

แดดจ้ามาก แล้วก็เริ่มร้อนแล้วล่ะครับ ถึงตรงนี้ก็หมดที่เที่ยว เอ๊ย!หมดเวลาสำหรับอ่างขางแล้วครับ เพราะว่ามีอีกหลายที่แหน่ะที่ต้องไป รวมไปถึงงานมหกรรมพืชสวนโลก(ครั้งที่ 3 สำหรับผมอ่ะ) อีกครับ ขากลับเข้าเชียงใหม่ก็โบกรถอีก สนุกดี ผ่านเขาหลวงเชียงดาวด้วยครับ

สูงป่ะน่าไปมาก ไม่พลาดแน่นอน
ขอบคุณรูปทุกรูป มุมมองทุกมุมที่ผมยังมองได้ เพื่อนพี่น้องทุกคนที่อยู่ในรูปนะครับ ขออนุญาตเอามาลงแล้วกัน